AnGeViL さんのプロフィールผู้หญิงธรรมดาที่มีความรั...フォトブログリストその他 ツール ヘルプ

ブログ


3月21日

กัญญ์ภา

เป็นวันเสาร์ที่นาน ๆ จะมีที
 
คือสามารถอยู่บ้านแล้วเรื่อยเปื่อยได้
 
555+
 
เฮ้อออ..
 
รู้สึกแบบนี้อีกแระ
 
เพราะว่ามีอะไรนิดหน่อยมาทำให้รู้สึกนะสิ
 
เป็นธรรมดาล่ะนะที่ใจคนเรามันมักจะไหวเอน
 
เมื่อเจอกับอะไรที่เคยทำให้รู้สึกไม่ดีมาก-มากมาก่อน
 
แต่ก็นั่นแหละ
 
อะไรที่ปล่อยไปแล้วน่ะ
 
มันก็เหนื่อยกว่านะ...กับการไปวิ่งไล่คว้าเพื่อให้ได้กลับคืนมา
 
พอแล้ว
 
ตั้งสติ  และ  ปล่อยวาง
3月20日

กัญญ์ภา

ฝนตกอีกแล้ว
 
ไม่ได้เกลียดหน้าฝนหรอกนะ
 
แต่ว่าจะตกทำไม
 
555+
 
เป็นความไม่เข้าใจ  ไม่เข้าใจตัวเองจริง ๆ
 
บางครั้งพฤติกรรมกับคำพูดของคนเราก็ไม่ตรงกันใช่ไม๊
 
ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกเนาะ
 
แต่ที่เราต้องทำคือ  อยู่กับปัจจุบันและความเป็นจริง
 
นั่นแหละ
 
ท่องสองคำนี้เอาไว้
 
แล้วอีกอย่าง
 
อย่าลืมทำสิ่งที่ถูก--ที่ควรด้วย
 
 
 
ทำได้น่า..เล็กน้อย
 
^_^
3月19日

กัญญ์ภา

ตื่นตั้งกะเช้า
 
อีเด็กข้างบ้านมันมาลองเครื่องเสียงรถอยู่ฮึ่ม  ฮึ่ม
 
วู้...จากจะตบกาโหลกมันจิง
 
 
 
พระเจ้าเจ้าขา...รู้หรอค่ะว่าตอนนี้ลูกคลื่นลมสงบ
 
 
555+
3月18日

กัญญ์ภา

วันนี้ตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัวอีกแล้ว...วู้
 
ตะว่าที่ปวดเนี้ยเพาะว่านอนหลับ ๆ ตื่น ๆ
 
จากพันธะสัญญาว่าเราจะตื่นเช้า
 
555+
 
แต่แล้วเราก็ทำผิดสัญญาอีกจนได้
 
พรุ่งนี้จะพยายามใหม่
 
ไม่ได้ผลัดวันประกันพรุ่งนะ
 
พยายามทุกวัน
 
แต่ไม่รู้ว่าจะสำเร็จวันไหน
 
 
 
แหะ !!
3月17日

กัญญ์ภา

วันนี้ตื่นมา..พร้อมกับอากาศดี ๆ ในตอนเช้า(ที่เกือบจะเที่ยงแล้ว 55+ )
 
ฝนตกก็ดีเหมือนกันนะเนี้ย  นอนหลับสบายดี
 
หุหุหุ
 
อารมณ์กลับมาปกติอีกครั้ง
 
คลื่นลมกลับมาสงบเหมือนเดิม
 
หาคำตอบให้กับคำถามมากมายได้แล้ว....ปล่อยวาง
3月16日

กัญญ์ภา

วันนี้ตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัว
 
โอ้ยยยย  โอ๊ยย
น่าจะมาจากการนอนไม่พอมาสองวันติดกัน
ใต้ตางี้
โบะแล้วโบะอีกเหอะ
 
มันไม่ได้ช่วยให้ดูดีขึ้นหรอก
 
555+
 
แต่ว่าช่วยให้สบายใจขึ้น
 
หลังจากที่ต้องคิดมากเรื่องเพื่อนมาหลายวัน
 
ก็ต้องปลงตกว่า
เราก็คงทำได้เท่าที่เค้าจะแบ่งที่ว่างให้เราทำล่ะนะ
จะยังไงซะก็ไม่มีใครเข้าไปบังคับใจใครได้อยู่แล้วล่ะเนาะ
อืม...ถูกแล้วล่ะ
 
ฉันก็ยังคงต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
 
ยังรักและเป็นห่วงเหมือนเดิม
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างกันมันคงเปลี่ยนแปลงไปล่ะนะ
 
ช่วงนี้ก็ยังมีชีวิตลุ้น ๆ เหมือนเดิม
 
ลุ้น..เพื่อให้ทุกอย่างมันดีขึ้น  เพื่อคนสองคน
 
เพื่อคนอีกสองคน..เพื่อตัวฉันเอง
 
 
 
ว๊า  วา  วา....จะต้องใช้ชีวิตให้มีความสุขนะกัญญ์ภา
 
ถ้ามองโลกในแง่บวก  ใจเราก็จะเป็นสุขมากขึ้นใช่ไหม...อืม...ต้องใช่สิ
3月14日

กัญญ์ภา

 
ไม่ถึงกับเป็นพายุใหญ่...แต่ก็ทำให้อ่อนไหวไปเหมือนกัน
 
บ่อยครั้งที่เสียใจ  เพราะ  เพื่อน
 
ครั้งนี้
 
ก็แค่เป็นอีกครั้งที่เสียใจ...เท่านั้นเอง
 
ถ้าไม่รู้สึกอะไร  ก็ไม่สามารถไปบังคับให้รู้สึกอะไรได้หรอกนะ
 
และที่ของมึงในใจกู  ก็จะยังเป็นที่เดิมเสมอ
 
กูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
 
คำถามที่มีมากมายในใจ  ส่วนมากก็ขึ้นต้นด้วยคำว่า...ทำไม...
 
ไม่เข้าใจถึงความเปลี่ยนแปลง
 
วันข้างหน้าอาจกลายเป็นคนไม่รู้จักกัน
 
แต่ก็นั่นแหละ  ไม่ได้เกิดเพราะกู
 
กูพยายามมากแล้ว  แต่เจ็บปวดทุกครั้งและไม่ได้อะไรกลับมา
 
มึงไม่มีความรู้สึก--นึกคิด
 
แต่กูรู้สึก...กูเสียใจเป็น
3月13日

กัญญ์ภา

 
ช่วงนี้ชีวิตดูราบรื่นจริง ๆ เลย
ตื่นขึ้นมาก็ทำกับข้าว
ชงกาแฟ
ทำรายงานไปวัน ๆ
โอ้  แม่เจ้า  ช่างเป็นชีวิตที่เงียบสงบอะไรเช่นนี้นะ
 
หวังว่าคงไม่ใช่คลื่นลมสงบ  ก่อนพายุใหญ่จะมาหรอกนะ
 
เหอะ  เหอะ
เดี๋ยววันนี้จะออกไปอ่านหนังสือซะหน่อยดีกว่า
เพราะว่าพรุ่งนี้สอบ Business English
เรื่องง่าย ๆ ที่ไม่ง่ายซะแล้ว
 
เพราะว่าศัพท์เฉพาะทั้งนั้นเลย
 
เฮ้ออ..อยากจบแล้วนะเนี้ย
สู้สุดตัวละกันเนาะ
 
 
การมองโลกในแง่ดีจะทำให้ชีวิตเรามีความสุขมากขึ้นนะคะ
3月11日

kanpha

อุแม่เจ้า
 
นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้เข้ามาในบล็อกเลย
แต่ก็นั่นแหละ
วันนี้ฤกษ์งามยามดี  เลยแวะเข้ามาซะหน่อย
วันนี้เป็นอีกวันที่ว่าง ๆ หลังจากที่เมื่อวานวุ่นวายทั้งวัน
 
ช่วงนี้มีความสุขดีค่ะ
สุขกับเรื่องของครอบครัว  คนรัก  และตัวของเราเอง
แม้บางอย่างจะยังไม่ได้เป็นอย่างที่หวังในวันนี้
 
แต่ก็คงไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เกิดขึ้นใช่ไหมล่ะ
เพราะฉะนั้นก็จะสู้ ๆ ต่อไปเรื่อย ๆ
 
อีกไม่กี่เดือนก็จะได้ปริญญาใบที่ 2 แล้ว  เวลาผ่านไปเร็วชมัด
 
การมองโลกในแง่ดีช่วยให้ใจเราเป็นสุขมากขึ้นนะคะ
 
 
 
 
555+
 
2月24日

ไม่มีอะไร--อยู่ว่างว่าง

ความรัก
 
ช่างเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนจริง ๆ
 
การที่คนสองคนจะอยู่กันไป
 
ด้วยรัก
 
และ
 
ความเข้าใจ
 
มันช่างยากเย็น
 
แต่ก่อนไม่เคยเห็นว่าการรักษาไว้จะมีความสำคัญยังไง
 
แต่พอโตขึ้นมา
 
ก็ได้เข้าใจ
 
ว่า
 
การได้มานั้น--ไม่ใช่เรื่องยาก
 
แต่
 
การรักษาไว้ต่างหาก
 
ที่ยากยิ่ง
 
คนสองคน
 
โตมาจากครอบครัวที่ต่าง
 
พื้นฐานทางความคิดที่ต่าง
 
การมองโลกที่ต่าง
 
แต่มีสิ่งเดียวที่เหมือน
 
คือความรู้สึกที่มีต่อกัน
 
อืม---
 
ดูแล้วไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าไหร่
 
ที่จะเข้ากันได้อย่างไม่มีช่องว่าง
 
-ไม่มีใครครอบครองโลกทั้งใบของใครได้-
 
แม้ว่าเราอยากจะเข้าไปครอบครองโลกใบนั้นมากแค่ไหน
 
แต่ก้ต้องระลึกไว้
 
และต้องเข้าใจ
 
ทุกคน
 
ต่างมีชีวิตของตัวเอง
 
เราก้มีชีวิตของตัวเราเอง
 
แม้เราจะคิดว่าสามารถให้ใครได้
 
แต่
 
แน่ใจแล้วหรอ
 
ว่าเค้าต้องการจะรับไว้
 
เพื่อดูแล
 
มนุษย์เป็นสิ่งที่เปราะบางทางอารมณ์สูง
 
คำพูดบางคำ
 
การกระทำบางอย่าง
 
อาจมีค่าสำหรับบางคน
 
แต่กับอีกคน
 
อาจจะไม่มีความหมายอะไรเลย
 
จงรักตัวเองให้มาก
 
เพื่อที่จะรักคนอื่นได้
 
-จำไว้-
2月10日

ถึงใครบางคนที่จากไป

 
 
--แต่ทิ้งความไม่เข้าใจไว้ให้เรามากมาย---ทำไม  การตัดสินใจของใครคนนึงควรจะได้รับความเคารพไม่ใช่หรือ  จริงอยู่ที่ความผิดหวัง
 
นั้นเป็นสิ่งที่ทำร้าย  แต่เหตุผลก็ควรจะมีอิทธิพลในการยับยั้งอารมณ์  และความคิดในมุมมองที่แคบได้
 
ฉันผิด
 
ฉันยอมรับ
 
ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่
 
--destiny wrote the lines together but never join--
 
แตที่ยังค้างคาคือ
 
ทำไมเธอไม่เคยเข้าใจฉัน
 
ความคิด
 
-- เพียงเพราะไม่พูด  มันเป็นแค่
 
หนึ่งในหลายเหตุผล
 
ที่ฉันพูดออกไป
 
ทำไมไม่คิดให้กว้าง
 
และมองฉันอย่างเข้าใจ
 
-มากกว่านั้น-
 
เราทั้งคู่--ไม่มีทางไปกันได้
 
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
 
และ 
 
ผ่านไป
 
ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้ว
 
ทำไมไม่ยอมรับ
 
ทำไม
 
ต้องดึงดัน
 
เธอกับฉันดีต่อกันก่อนจากลา
 
ใช่
 
มันคือหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่กล้าบอก
 
เหตุผลทั้งหมดที่ฉันมี
 
ทำไมไม่เข้าใจฉันบ้าง
 
ฉัน--เสียใจ
 
เจ็บปวดแค่ไหน
 
กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
 
เธอ
 
ไม่สัมผัส
 
ไม่รับรู้บ้างเลยรึไง
 
หรือว่าสิ่งที่ต้องการ
 
คือให้ฉันเจ็บปวด
 
คำขอโทษ---ไม่อาจทดแทนทุกสิ่ง
 
แต่ฉันก็อยากจะมอบให้แก่เธอ
 
หวังว่า
 
เวลา---ความเข้าใจ
 
จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
 
 
--ฉันขอโทษ--
 
 
11月6日

น่ะนะ

 

การทำร้าย

มันเปนเรื่องแย่จิง-จิง
 
การถูกทำร้าย
 
แต่ฉัน
 
พึ่งจะรุ้ว่า
 
การที่เราไปทำร้ายคนอื่นนั้น...
 
เป็นเรื่องที่ทำให้รุ้สึกแย่ยิ่งกว่า
 
ฉันไม่รุ้ว่าคำขอโทษ
 
มันจะช่วยอะไรได้ไหม
 
แต่ถ้าใครคนนั้นรับรุ้ได้
 
ฉันอยากจะบอกว่า
 
"ขอโทษ"
 
สำหรับสิ่งต่าง-ต่างที่ให้มา
 
แต่ฉันทำเหมือนกับว่ามันไม่มีค่าอะไร
 
จะว่ายังไงดีล่ะ
 
ไม่ใช่ว่ามันไม่มีค่า
 
ไม่มีความหมายหรอกนะ
 
แต่ว่า
 
บางที
 
ต้นไม่ที่ปลูกลงในที่ที่ไม่เหมาะสม
 
มันก้ไม่เติบโตใช่ไหม
 
ความรักก้เหมือนกันละมั้ง
 
มันจะเติบโตได้ดี
 
ต่อเมื่อเรามอบให้คนที่เหมาะสม
 
ไม่ใช่เทอที่ไม่ดี  ไม่เหมาะสม
 
ฉันต่างหาก
 
ที่แย่เกินกว่าจะรับมันไว้
 
และอยากจะบอกว่า
 
สิ่งที่เทอตัดสินใจ
 
เป็นสิ่งที่ถูกแล้ว
 
เพาะว่าฉันเอง
 
ก็ไม่อยากทำร้ายเทอมากไปกว่านี้เหมือนกัน
 
ฉันเอง
 
เคยเป็นคนที่โดนทำร้ายมาก่อน
 
ฉันไม่อยากจะทำให้ใครต้องรุ้สึกเจ็บปวดเหมือนฉัน
 
ฉันจึงหลีกเลี่ยงที่จะไม่รับใจใคร
 
แต่ก้นั่นแหละ
 
ในเมื่อเส้นบาง-บางที่เรียกว่าพรมลิขิต
 
ได้ขีดให้มันต้องเป็นอย่างนี้
 
สิ่งเดียวที่ฉันจะทำได้ตอนนี้
 
คือฉันจะดีกับเทอให้มากที่สุด
 
เท่าที่คนไม่รักดีคนนึงจะทำได้
 
ฉันผิดเอง..
 
ผิดตั้งแต่ต้น
 
อย่ากล่าวหาฉันเลย
 
ว่าเล่นกับความรุ้สึกของใคร
 
เพาะว่าฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะทำอย่างนั้น
 
ไม่ได้ตั้งใจที่จะให้เรื่องราวมันจบลงอย่างนี้
 
แต่ก้นั่นแหละ
 
โทษอะไรไม่ได้
 
ฉันขอโทษโชคชะตาก้แล้ว
 
ที่ทำให้ฉันต้องทำร้ายเทอ
 
-ฉันขอโทษ-
 
ความรัก...
 
ตอนนี้เทออยู่ไหนนะ
 
ฉันอ้างว้างเหลือเกิน
 
กลับมาเร็ว-เร็วเถอะนะ
 
ฉันจะไม่วิ่งไล่ตามเทออีกต่อไปแร้ว
 
แต่ฉันจะเฝ้ารอเทออย่างเงียบ-เงียบ
 
อยู่ตรงนี้นะ..ความรัก
 
ฉันรออยู่ตรงนี้
 
ไม่ไปไหน
 
ฉันรอ...
10月27日

oN dA TrIp

 
 
8月31日

wanna do--no meaning

 
 
8月30日

n o t h i n g

 
 
8月16日

เพราะว่าเราทุกคนต่างมีอดีต..

 
 
แต่
 
 
 
" ถ้าเจ้าเฝ้าคิดถึงแต่อดีต
 
แล้วเจ้าจะหาอนาคตได้อย่างไร "
 
 
 
 
 
เป็นไงล่ะ  งิงิ  คมซ้า
 
ไปเอาของใครมาวะ
 
จำไม่ได้
 
สงสัยว่าในการ์ตูน
 
5555+
 
ป่วงไปแล้นกู
 
7月26日

จะขอเอาคำว่ารักทุกคำที่ฉันได้เคยเอ่ย...

 
มันเป็นเรื่องธรรมดาสินะ
 
ที่เราจะต้องพบเจอกับความรัก
 
..ที่เจ็บปวด
 
..ที่สุขสม
 
..ที่ร้องไห้
 
..ที่ยิ้มแย้ม
แต่รักทุกครั้งที่ผ่านมา
 
ทุกครั้ง...
 
ต้องผ่านไป
 
..ดินแดนแห่งความรัก..
 
จะมีอยู่จริงรึป่าวนะ
 
คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง

คงมีใครซักคนรออยู่ ตรงนั้น
 
คงมีความหมายใด ซ่อนอยู่ในการรอคอยที่แสนนาน
 
คงจะมีซักวันฉันคงได้เจอ

เจ็บมาแล้วตั้งกี่ครั้ง เมื่อความหลังพังทลาย

จะมีใครที่เป็นคนสุดท้าย

เธอคนนั้นอยู่แห่งไหน จะไกลแสนไกลเท่าไหร่

ก็จะไปที่ดินแดนแห่งนั้น

จะขอเอาคำว่ารัก ทุกคำที่ฉันได้เคยเอ่ย

จะขอมันคืนจากใครที่เคยผ่านเข้ามา

จะขอรวมคำว่ารักเหล่านี้ ทวีความหมายและคุณค่า

จะขอเอามามอบไว้ให้เธอผู้เดียว

ข้ามขอบฟ้า แผ่นน้ำ หรือขุนเขาทะเลทราย

ไกลเท่าไหร่จะไปให้ถึง

คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง

คงมีใครซักคนรออยู่ ตรงนั้น

คงมีความหมายใด ซ่อนอยู่ในการรอคอยที่แสนนาน

คงจะมีซักวันฉันคงได้เจอ

ข้ามขอบฟ้าหรือขุนเขา ข้ามแผ่นน้ำทะเลกว้างใหญ่

แต่ฉันจะไปหาเธอ

ข้ามขอบฟ้า แผ่นน้ำ หรือขุนเขาทะเลทราย

ไกลเท่าไหร่จะไปให้ถึง

คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง...
 
นั่นสินะ
 
คงจะมีรักจริงรออยู่ที่ดินแดนใดซักแห่ง...
ฉันจะรอนะ...
 
 - ความรักของฉัน -
 
 
 
7月11日

ถึงใครบางคน---หลาย ๆ คน

 
  ในแต่ละก้าวของชีวิตคนเรา
  ย่อมมีใครต่อใครผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
  บางคนอยู่และรับรู้เรื่องราวไปกับเรา
  แต่
  บางคนก็เดินจากไป...
  ทั้งที่เค้าเลือกเดินจากไป
  และ
  เราเลือกให้เค้าจากไป
คนทุกคนมีเส้นทางเป็นของตัวเอง
คำสัญญาจากปากคน...มันคือสิ่งไม่แน่นอน
ในบางช่วงเวลา
คำสัญญาอาจทำได้
และในบางช่วงเวลาอาจทำไม่ได้
เมื่อมีสิ่งที่ต้องการมากกว่าเข้ามาในชีวิต
ซึ่งก็ทำได้แค่ - ปล่อยไป -
เพราะต้องย้ำว่า
" คนทุกคนมีเส้นทางของตัวเอง "
ไม่มีใครอยู่กับเราตลอดเวลาและตลอดไป
นอกจากตัวเราเอง
ขอบคุณใครหลาย-หลายคน 
ที่เข้ามาในชีวิต 
เข้ามาทั้งในช่วงที่มีความสุขและมีความทุกข์ 
ขอบคุณที่ทำให้ความทรงจำเหล่านั้น 
เป็นความทรงจำที่งดงาม 
อยากจะบอกไว้ 
ในคำว่ามิตรภาพ 
จะเลือกเก็บแต่ความทรงจำดี-ดีเสมอ 
ถึงใครบางคนที่ทำให้ฉันยิ้มได้
บางครั้ง
-คำรัก- จากฉันก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึก
การกระทำย่อมแสดงอะไร-อะไรในความหมายได้ดีกว่าคำพูด
" จิตมนุษย์นั้นไซร้ยากแท้หยั่งถึง "
ยอมรับ
ว่าในบางครั้ง
ฉันเองก็ไม่สามารถตอบความรู้สึกใดของตัวฉันเองได้
ฉันเคยเจ็บหนัก เพราะคำรัก
ขอให้เข้าใจบ้างเท่านั้น
ว่าฉันอยากปล่อยใจให้มันล่องลอยไปตามสบาย
ไม่อยากจะผูกติดมันไว้กับอะไร-สิ่งไหน
อยากจะปล่อยให้มันล่องลอยสูงไป
ตามที่มันปรารถนา
เพราะมีแต่ใจเท่านั้นที่ปรารถนาไม่รู้จบ
และจินตนาเท่านั้นที่ตอบสนองมันได้ไม่รู้จบเช่นกัน
ฉันขอรักตัวเองให้มากพอก่อน
และวันนั้นฉันจะรักเธอ
  พ่อ-แม่
  หนูโชคดีแค่ไหน
  ความรัก
  ความเข้าใจที่ให้...
  มากมายเสมอมา  
ฉันมีอะไรในใจมากมาย
แต่ขอเก็บไว้
รู้เพียงแค่ตัวเรา
น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
เพราะสุดท้ายแล้ว
ก็เหลือแค่ตัวเราเอง
-
6月18日

กรูกล้ายจาตายแว้ววววว...

วันนี้...
 
เป็นวันที่ข้าพเจ้าเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
 
55555555555+
 
มีคนมากมายเตือนมาว่า
 
เด๋วมึงกะไม่ได้แก่ตายหรอก
 
วันนี้
 
ทำให้รู้สึกรักตัวกลัวตายขึ้นมาจิง ๆ
 
เพราะอะไรน่ะหรอ
 
เพราะว่าวันนี้ข้าพเจ้าตื่นมาพร้อมกับ
 
อาการเวียนหัวอย่างแรง
 
จนอ้วกแตกอ้วกแตนไปปะมานสี่-ห้ารอบ
 
กว่าจะกระเสือกกระสนไปหาหมอได้
 
...
 
ก้อเกือบเอาชีวิตไม่รอด
 
ไปถึงใจก้อตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ว่า
 
กรูจะโดนหมอด่าไม๊เนี้ย
 
เพราะไอ่คนก่อนหน้ากะลังโดนหมอด่าอยู่
 
5555555555+
 
ปรากฎว่า
 
ไม่โดนเว้ย
 
(คริ คริ รอดตัวไปกรู)
 
เมื่อคุนหมอวินิจฉัยออกมา
 
ปรากฎว่าข้าพเจ้าน้ำตาลในเลือดต่ำ
 
55555555555+
 
(นิกรูแก่ขนาดนี้แล้วเรอะเนี้ย)
 
 
ที่จริงเพราะมะวานตากแดดทำงาน
 
และร่างกายขาดน้ำอย่างแรง
 
อีกทั้ง
 
กระเพาะกำเริบกรดมันออกมามากเกินไป
 
(กะเพาะว่ารักเธอ  คริ คริ)
 
ทีนี้
 
การที่เอาเรื่องนี้มาเล่าให้ฟัง  เพราะว่าอยากให้เพื่อน ๆ ทุกคนดูแลตัวเองดี-ดีนะ  ถึงแม้ว่าหนูจะรักทุกคน  แต่ก็ไม่สามารถดูแลทุกคนได้ตลอดเวลานะคะ
 
จุ๊บ-จุ๊บ